Μαναρόλια φάβα με ασκουρδουλάκους και γαύρο μαρινάτο
Οι τοπικές ποικιλίες της Κρήτης έρχονται από τα βάθη των αιώνων και κάθε παραδοσιακός σπόρος αφηγείται μια ιστορία προσαρμογής και εξέλιξης μέσα από ένα πιάτο…
Μαναρόλια – ή μπίζα, όπως τα γνώριζαν παλιότερα σε πολλά χωριά της Κρήτης. Ένα ξεχασμένο όσπριο, βαθιά ριζωμένο στη διατροφική μνήμη του τόπου, το οποίο αναβιώσαμε ώστε να το βρίσκει κανείς σήμερα ξανά στις λαϊκές αγορές. Θρεπτικό, νόστιμο και ευέλικτο, αφού “μεταμορφώνεται” ανάλογα με το πώς θα μαγειρευτεί, επιστρέφει δυναμικά στο τραπέζι μας όπως του πρέπει!
Υλικά:
Για 4 άτομα
- 300γρ ξερά μαναρόλια
- 3 ποτήρια νερό (περίπου 600 ml)
- 1 μικρό ξερό κρεμμυδάκι
- 1 φρέσκο κρεμμυδάκι
- 120 ml περίπου έξτρα παρθένο ελαιόλαδο
Βάζουμε τα μαναρόλια από την προηγούμενη ημέρα σε νερό να μουλιάσουν.
Την επόμενη μέρα τα ξεπλένουμε, βράζουμε μπόλικο νερό και τα ρίχνουμε μέσα. Αφήνουμε να πάρουν μια καλή βράση και έπειτα τα σουρώνουμε για να πετάξουμε αυτό το πρώτο νερό.
Στη συνέχεια, βράζουμε 3 ποτήρια νερό και βάζουμε μέσα τα μαναρόλια μαζί και ένα μικρό κρεμμύδι. Σιγομαγειρεύουμε μέχρι να μαλακώσουν καλά και συμπληρώνουμε λίγο ακόμα νερό, αν χρειαστεί.
Μόλις ψηθούν τα αλέθουμε όλα μαζί και -όσο τα πολτοποιούμε- προσθέτουμε αλάτι και λίγο έξτρα παρθένο ελαιόλαδο.
Συνοδεύουμε με ασκουρδουλάκους, γαύρο μαρινάτο, σταφυδοελιές και παξιμάδι εφτάζυμο!
